در این بخش به ترجمه مقاله ای با عنوان زگیل تناسلی مردان می پردازیم:

چکیده

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در مردان بسیار شایع است . مطالعه رابطه بین HPV و بیماری در مردان، از جمله ایجاد زگیل تناسلی، نئوپلازی داخل اپیتلیال آلت تناسلی و سرطان های آلت تناسلی مورد توجه دانشندان است.

زگیل تناسلی تایپهای 6 و 11 ایجاد می شود و شایع ترین علایم بالینی HPV در مردان است. اگرچه آنها خوش خیم هستندو سبب مرگ نمیشوند، اما منبعی از عوارض روانی اجتماعی و ناراحتی جسمی هستند.

عفونت HPV همچنین می تواند به سرطان آلت تناسلی تبدیل شود که با عوارض و مرگ و میر همراه است. تقریباً 40 درصد از سرطان‌های مهاجم آلت تناسلی به HPV نسبت داده می‌شوند که تایپ های 16، 18 و 6/11 ژنوتیپ‌هایی هستند که بیشتر در تومورهای آلت تناسلی شناسایی می‌شوند.

علاوه بر عفونت HPV، عوامل خطری که به شدت با سرطان آلت تناسلی مرتبط است، عدم ختنه نوزاد، فیموز (ناتوانی مردان ختنه نشده در جمع کردن کامل پوست ختنه‌گاه) و زگیل‌های آلت تناسلی است.

نشان داده شده است که واکسیناسیون مردان با واکسن چهار ظرفیتی HPV که در برابر HPV 6/11/16/18 محافظت می کند، عفونت و بیماری آنوژنیتال مرتبط با HPV را در مردان کاهش می دهد. اگر واکسن چهار ظرفیتی با موفقیت در بخش های بزرگی از جمعیت مردان جوان منتشر شود، پتانسیل کاهش قابل توجهی در عفونت HPV تناسلی و ضایعات مرتبط با آن در مردان وجود دارد.

کلمات کلیدی

ویروس پاپیلومای انسانی، زگیل تناسلی مردانه، سرطان آلت تناسلی، نئوپلازی داخل اپیتلیال آلت تناسلی

مقدمه زگیل تناسلی مردان

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) شایع ترین عفونت مقاربتی در مردان و زنان در ایالات متحده (ایالات متحده) است که هر سال حدود 6.2 میلیون مورد جدید در آن تخمین زده می شود (کیتز، 1999). HPV علت ثابت سرطان دهانه رحم است و پیشرفت های زیادی در درک تاریخچه طبیعی عفونت HPV به بیماری در زنان وجود دارد.

اخیراً علاقه ای به درک بیشتر رابطه بین عفونت HPV و بیماری در مردان، از جمله ایجاد زگیل تناسلی، نئوپلازی داخل اپیتلیال آلت تناسلی و کارسینوم های مهاجم آلت تناسلی وجود داشته است.

عفونت HPV تناسلی در مردان

شیوع گزارش شده DNA HPV تناسلی در مردان از 1.3٪ تا 72.9٪ متغیر است (با اکثر مطالعات 20٪ ≥ گزارش شده است (Dunne et al., 2006). تنوع در شیوع گزارش شده احتمالاً به دلیل تفاوت در تکنیک‌های نمونه‌گیری، جمعیت‌های مورد مطالعه، مکان‌های تناسلی نمونه‌برداری شده (مانند کیسه بیضه، شفت، گلن و غیره) و روش‌های تشخیص DNA HPV مورد استفاده است.

استفاده از روش نمونه گیری حساس تر (یعنی سواب داکرون از قبل خیس شده به جای سیتوبرس یا جمع آوری نمونه ادرار (ویور و همکاران، 2004)) می تواند منجر به تخمین شیوع HPV بالاتر شود. به طور مشابه، هنگامی که نمونه ها از تعداد بیشتری از مکان های آناتومیک جمع آوری می شوند، شیوع HPV بیشتر است (Nielson et al., 2007a).

یک مطالعه چندملیتی اخیراً گزارش داد که 50.5٪ از مردان برای حداقل یک ژنوتیپ شناخته شده HPV و 14.7٪ دیگر از مردان برای یک نوع ناشناخته HPV مثبت بودند (Giuliano et al., 2008a). همچنین میزان بالایی از مثبت بودن تست مردان برای چندین ژنوتیپ HPV وجود داشت (25.7%). زگیل تناسلی مردان.

در بین مردان مبتلا به عفونت HPV در آن مطالعه، 12.0٪ فقط دارای انواع سرطان زا، 20.7٪ فقط دارای انواع غیر سرطان زا، 17.8٪ دارای هر دو نوع سرطان زا و غیر سرطان زا، و 14.7٪ فقط دارای انواع طبقه بندی نشده بودند (یعنی آزمایش HPV مثبت بود. DNA با استفاده از یک پروب عمومی، اما برای همه 37 ژنوتیپ HPV آزمایش شده منفی است).

نتایج مشابهی در یک مطالعه مقطعی بر روی مردان در ایالات متحده مشاهده شد که برای HPV از شش ناحیه آنوژنیتال (شفت آلت تناسلی، گلن/ تاج، کیسه بیضه، مجرای ادرار، ناحیه پری آنال و کانال مقعد) نمونه برداری کردند (Nielson et al., 2007a).

HPV بیشتر در نمونه های گرفته شده از شفت (49.9%)، گلن (35.8%) و کیسه بیضه (34.2%) و کمتر در نمونه های ناحیه پری مقعد (20.0%)، کانال مقعد (17.6%) تشخیص داده شد. مجرای ادرار (10.1%) و مایع منی (5.3%) (Nielson et al., 2007a).

انواع 16 و 6 به طور مداوم در میان شایع ترین انواعی هستند که در مردان در طی مطالعات بدون توجه به محل آناتومیک نمونه برداری شده شناسایی شده اند (همانطور که در Dunne و همکاران، 2006 بررسی شده است).

عواملی که به طور مستقل با تشخیص HPV در شفت، گلن یا کیسه بیضه در مردان مرتبط است شامل ختنه نشدن است (Giuliano et al., 2009; Grey et al., 2010; Hernandez et al., 2008; Lajous et al., 2005; لو و همکاران، 2009؛ Vaccarella و همکاران، 2006)، عدم استفاده از کاندوم (بالدوین و همکاران، 2003؛ نیلسون و همکاران، 2009a,b)، سابقه سیگار کشیدن (Vaccarella و همکاران، 2006) نیلسون و همکاران، 2009b؛ نیلسون و همکاران، 2007b)، و تعداد بالای شرکای جنسی در طول عمر (بالدوین و همکاران، 2003؛ جولیانو و همکاران، 2009؛ لو و همکاران، 2009؛ نیلسون و همکاران. ، 2009 a, b).

ادامه عفونت HPV تناسلی در مردان

به نظر نمی رسد ارتباطی بین سن و شیوع HPV در مردان وجود داشته باشد. این برخلاف الگوی مشاهده شده در زنان است، در صورتی که شیوع HPV در بین زنان 18 تا 24 ساله بالاترین است و سپس تا میانسالی کاهش می‌یابد و پس از آن تا پایان عمر ثابت می‌ماند (Burchell et al., 2006).

شیوع مداوم HPV در مردان نشان می دهد که زنان پاسخ ایمنی قوی تری دارند. این توسط مطالعات سرولوژیکی که شیوع بالاتری از آنتی‌بادی‌های HPV را در زنان نسبت به مردان در تمام سنین نشان می‌دهند تأیید می‌شود (کریمر و همکاران، 2004؛ مارکوویتز و همکاران، 2009؛ اسوار و همکاران، 1997).

در مطالعه ای بر روی شرکت کنندگان در نظرسنجی ملی سلامت و معاینه، میزان آنتی بادی برای یک یا چند نوع واکسن HPV (6، 11، 16 و 18) به طور قابل توجهی در بین زنان (32.5٪) بیشتر از مردان (12.2٪) بود. ) (مارکوویتز و همکاران، 2009). یک توضیح احتمالی برای این تفاوت این است که وقتی اپیتلیوم  با HPV آلوده می شود، نسبت به اپیتلیوم مخاطی (نوع بافتی که بیشتر در زنان آلوده می شود) احتمال ایجاد پاسخ ایمنی کمتری دارد.

تنها چند مطالعه بروز و مدت زمان عفونت HPV را در مردان بررسی کرده اند (Giuliano و همکاران، 2008b، 2011a؛ Kjaer و همکاران، 2005؛ Lajous و همکاران، 2005؛ Partridge و همکاران، 2007؛ Van Doornum و همکاران. همکاران، 1994؛ ویکستروم و همکاران، 2000).

تخمین زده می شود که احتمال تشخیص عفونت HPV جدید در مردان طی یک دوره 12 ماهه بین 29 تا 39 درصد است و در طول عمر تغییر قابل توجهی نمی کند (Giuliano et al., 2011a; Lu et al., 2009). . اکثر عفونت های HPV در کمتر از 12 ماه از بین می روند.

یک مطالعه بر روی مردان در ایالات متحده میانگین زمان را 5.9 ماه گزارش کرد (Lu et al., 2009)، در حالی که یک مطالعه چندملیتی میانگین زمان پاکسازی  را 7.5 ماه مشاهده کرد (Giuliano et al., 2011a).

عفونت‌های HPV 16 معمولاً مدت طولانی‌تری دارند و تخمین زده می‌شود که به طور متوسط ​​12.2 ماه از بین بروند (Giuliano et al., 2011a). سن و تعداد شرکای جنسی زن در طول عمر بر طول مدت عفونت تأثیر می گذارد، با افزایش سن و تعداد کمتر شریک زن با احتمال بیشتری برای پاک کردن عفونت انکوژنیک مرتبط است (Giuliano et al., 2011a).

ماشمیکس تاثیرگذارترین محصول روی زگیل تناسلی
مشاهده و خرید

زگیل ناحیه تناسلی

اکثر عفونت‌های HPV بدون علامت هستند و تخمین زده می‌شود که 70 درصد عفونت‌های اتفاقی ظرف یک سال از بین می‌روند (دان و همکاران، 2006). اما اگر عفونت از بین نرود، می تواند به بیماری تبدیل شود.

زگیل های آنوژنیتال شایع ترین تظاهرات بالینی عفونت HPV هستند (Scheurer et al., 2005). اگرچه آنها خوش خیم هستند و منجر به مرگ نمی شوند، اما منبع پریشانی روانی اجتماعی هستند (جینز و همکاران، 2009) و می توانند باعث ناراحتی فیزیکی از جمله درد، خونریزی و خارش شوند (Wiley et al., 2002).

زگیل تناسلی بسیار واگیر است و تقریباً 65٪ از افرادی که شریک جنسی آنها زگیل تناسلی دارد، خودشان دچار زگیل می شوند (لیسی، 2005).

دوره نهفتگی تخمین زده شده از عفونت HPV تا ایجاد زگیل تناسلی 2 هفته تا 8 ماه است که اکثر زگیل‌های تناسلی 2 تا 3 ماه پس از عفونت HPV ظاهر می‌شوند (اوریل، 1971).

تقریباً 20 تا 30 درصد زگیل‌های تناسلی به طور خود به خود پسرفت می‌کنند (Wiley et al., 2002)، با این حال، عود زگیل‌ها شایع است و در نتیجه هزینه‌های پزشکی زیادی برای درمان مکرر به همراه دارد. تخمین زده می شود که سالانه 200 میلیون دلار در ایالات متحده برای هزینه های پزشکی مستقیم درمان زگیل تناسلی هزینه می شود (اینسینگا و همکاران، 2005).

در ایالات متحده، 5.6 درصد از مردان و زنان فعال جنسی در رده سنی 18 تا 59 سال خود گزارش داده اند که به زگیل تناسلی مبتلا شده اند (Dinh et al., 2008) و 1 درصد از بزرگسالان ایالات متحده در سنین 18 تا 45 سال تخمین زده می شود که مبتلا به زگیل تناسلی باشند.

مطالعاتی که از داده های بیمه درمانی خصوصی در ایالات متحده استفاده می کنند، نرخ بروز زگیل تناسلی را از 1.10 تا 1.70 در هر 1000 نفر در سال گزارش کرده اند (هوی و همکاران، 2009؛ اینسینگا و همکاران، 2003؛ کوشیول و همکاران، 2004؛ ). این داده‌ها ممکن است میزان بروز را دست‌کم بگیرند، زیرا افرادی را که به دنبال درمان نیستند یا بیمه خصوصی نیستند را حذف می‌کنند.

یک نمونه جامعه از مردان 18 تا 70 ساله میزان بروز کمی بالاتر برای زگیل تناسلی را 2.35 در هر 1000 نفر در سال مشاهده کردند (Anic et al., in press). اگرچه سن با تشخیص HPV در مردان ارتباطی ندارد (Giuliano et al., 2011a)، بروز زگیل تناسلی در مردان کمتر از 30 سال بیشتر است و با افزایش سن به طور قابل توجهی کاهش می یابد (هوی و همکاران، 2009؛ اینسینگا و همکاران .، 2003؛ کوشیول و همکاران، 2004). زگیل تناسلی مردان

ارتباط با سن حتی پس از تنظیم رفتار جنسی قابل توجه است (هیوز و همکاران، 2000؛ جین و همکاران، 2007؛ ون دن ایدن و همکاران، 1998؛ ون و همکاران، 1999).

ادامه زگیل ناحیه تناسلی

مثبت بودن تست HPV برای انواع 6 و 11 معمولا سبب ایجاد زگیل تناسلی است. در گروه پلاسبو کارآزمایی واکسن HPV، زنانی که تست HPV 6/11 در ابتدا مثبت بود، 29 برابر بیشتر در معرض ابتلا به کندیلوم در سال اول پیگیری در مقایسه با زنان منفی برای HPV 6/11 بودند (Garland et. همکاران، 2009).

در یک مطالعه، مردانی که تست HPV آنها در ابتدا مثبت بود، تقریباً 12 برابر بیشتر در معرض خطر ابتلا به زگیل تناسلی بودند (Anic و همکاران، ارائه شده). در حالی که 6 و 11 شایع‌ترین انواعی هستند که در زگیل تناسلی یافت می‌شوند، عفونت‌هایی با انواع مختلف از جمله عفونت همزمان با انواع سرطان‌زا رایج هستند.

انکوژن HPV 16 به عنوان سومین نوع شایع HPV شناسایی شده پس از 6 و 11 در چندین مطالعه که به بررسی توزیع انواع HPV در زگیل تناسلی مردانه گزارش شده است (Anic et al., in press; Aubin et al., 2008; Brown et al. .، 1999؛ چان و همکاران، 2009؛ Vandepapeliere و همکاران، 2005).

برخی از رفتارهای جنسی نیز با افزایش خطر ابتلا به زگیل تناسلی مرتبط است. تعداد بالای شرکای جنسی زن در طول عمر به طور قابل توجهی خطر ابتلا به زگیل تناسلی را افزایش می دهد (Anic و همکاران، ارائه شده؛ دین و همکاران، 2008؛ ون دن ایدن و همکاران، 1998؛ ون و همکاران، 1999)، احتمالاً با افزایش شانس یک مرد برای قرار گرفتن در معرض HPV.

استفاده مکرر از کاندوم در برخی از مطالعات (Anic et al., ارائه شده؛ Wen et al., 1999) در برابر ایجاد زگیل تناسلی محافظت می کند، اما نه همه (Van Den Eeden و همکاران، 1998).

به طور مشابه، یافته های متناقضی در مورد اثر محافظتی استفاده از کاندوم در برابر عفونت HPV در مردان وجود دارد (Giuliano et al., 2008c). کاندوم ها یک سد محافظ در برابر انتقال HPV از طریق تماس پوست به پوست ایجاد می کنند. با این حال، مردان می توانند در مناطقی که با کاندوم محافظت نمی شوند به HPV آلوده شوند.

https://drmahdizadeh.com/articles/ganoderma/

ادامه مطلب به زبان اصلی زگیل تناسلی مردان:

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3495069/